Tineke

Emily Holmaat

Als 20 jarig meisje arriveerde ik in 2002 compleet in cultuurshock op Penduka. Het enige wat ik deed die dag was huilen. Waar was ik aan begonnen. Ik miste Nederland. Meme Martha had grote vraagtekens bij mijn aankomst... 'Hoe gaat dit meisje het komende half jaar overleven in Namibie?' Maar ze deed het. En een half jaar later stond ik daar weer in tranen, maar dit keer omdat ik afscheid moest nemen van nieuwe dierbare vrienden, een fantastisch project en een prachtig land. Namibie en Penduka hadden een speciaal plekje veroverd in mijn hart en de jaren erop volgden vele bezoeken.

Sinds december 2002 ben ik bestuurslid geworden van Stichting Penduka in Nederland om zo toch betrokken te blijven bij dit fantastische project.